![]() |
| "in de kamer van je kooi sta je" |
sinds ik mij voornam om voor het eerst in mijn leven een boom te schilderen . . . . .
donderdag 14 maart 2019
er ligt een knoop in mijn zakdoek
14.3.19 noteer ik op een vel gelinieerd papier;
propgeluid
vitragestilte
zakdoek
ingrediƫnten voor gedicht
op 13.3.19 noteer ik:
hoe lukt het mij om in al die Cano's te duiken van de goddelijke komedie. Ik lees. Herhaal wat ik lees. Maar het pakt mij niet. Het blijven woorden, taal.
verhaal.
Ik duik dan maar in de laatste Canto van de hel nr 33.
Want ik blijf te lang hangen aan het begin ik kom geen stap verder zo.
Wellicht via Canto 33 meteen door naar de Louteringsberg.
propgeluid
vitragestilte
zakdoek
ingrediƫnten voor gedicht
op 13.3.19 noteer ik:
hoe lukt het mij om in al die Cano's te duiken van de goddelijke komedie. Ik lees. Herhaal wat ik lees. Maar het pakt mij niet. Het blijven woorden, taal.
verhaal.
Ik duik dan maar in de laatste Canto van de hel nr 33.
Want ik blijf te lang hangen aan het begin ik kom geen stap verder zo.
Wellicht via Canto 33 meteen door naar de Louteringsberg.
vrijdag 5 oktober 2018
Herfst ligt tussen mij en het raam
[//: voorwoord //;
wachten. Altijd wachten. Ik wacht
elke dag is anders
jij ook //;]
g e d i c h t
Wachten
wachten er is, alleen wachten
koffer vullen vanuit de leegte
tussen mij het raam
de Herfst het licht samenbalt
wolken deze kalmte opbergen
tussen mij en buiten het raam tussen mij
en het wachten
schijnt de zon op rode Engelen
herfstbladeren.
Zonsondergang
in zakken lig ik aan het infuus
Abonneren op:
Posts (Atom)
