vloer schrobben

vandaag heb ik de vloer van mijn atelier geschrobt
met grote hoeveelheden water die ik met emmers tegelijk
over de grond leeg gooi gaat de bezem met kracht te keer
schuift al het overvloedig water van voor naar achter verspreid zich
over wat van het beton nog droog ligt

je valt

hoe kun je verdriet zo claimen dat die persoon
er alleen voor jou
terwijl anderen zij houden ook van hem
missen is nooit exclusief hoe kun
je een persoon zo toe eigenen
dat jij als een verkeerde berg
daar tussen staat een
muur waar soms een poort  op een kier
jou wel doorlaat

er ligt een houten plank over het ravijn
in het midden vermolmd
jij zakt hier doorheen, valt, suist,

ode aan de kastanje

zij vallen de kastanjes van zieke bomen aangetast door een bacterie zegt men . . . . . .